گروهي از فارغ التحصيلان پس از گذشت چند سال و تشكيل زندگي در رسيدن به
موقعيت هاي خوب كاري و اجتماعي طبق قرار قبلي به ديدن يكي از اساتيد مجرب دانشگاه خود رفتند.

 بحث جمعي آنها خيلي زود به گله و شكايت از استرسهاي ناشي از كار و زندگي كشيده شد. استاد براي پذيرائي از ميهمانان به آشپزخانه رفت و با يك قوري قهوه خوري و تعدادي از انواع قهوه خوري هاي سراميكي، پلاستيكي و كريستال كه برخي ساده و برخي گران قيمت بودند بازگشت.

 سيني را روي ميز گذاشت و از ميهمانان خواست تا از خود پذيرايي كنند. پس از آنكه همه براي خود قهوه ريختند، استاد گفت: «اگر دقت كرده باشيد، حتماً متوجه شده ايد كه همگي قهوه خوري هاي گران قيمت و زيبا را برداشته ايد و آن ها كه  ساده و ارزان قيمت بوده اند در سيني باقي مانده اند. البته اين امر براي شما طبيعي و بديهي است.

سرچشمه همه مشكلات و استرس هاي شما هم همين است. شما فقط بهترين ها را براي خود مي خواهيد. قصد همه شما نوشيدن قهوه بود، اما آگاهانه قهوه خوري هاي بهتر را انتخاب كرديد و البته در اين حين به آنچه ديگران بر مي داشتند نيز توجه داشتيد.

 به اين ترتيب اگر زندگي، قهوه باشد، شغل، پول، موقعيت اجتماعي و .... همان قهوه خوري هاي متعدد هستند. آنها فقط ابزاري براي حفظ و نگهداري زندگي اند،  اما كيفيت زندگي در آنها فرقي نخواهد داشت.

 گاهي، آنقدر حواس ما متوجه قهوه خوري هاست كه اصلاً طعم و مزه قهوه موجود  در آن را نمي فهميم. پس دوستان من حواستان به فنجانها پرت نشود ... به جاي آن از نوشيدن قهوه خود لذت ببريد.