اگر برای آن به سوی تو می آیم که مرا از شعله های دوزخ نجات بخشی

بگذار که در آنجا بسوزم.

اگر برای آن به سوی تو می آیم  که لذت بهشت را به من ببخشی

بگذار که درهای بهشت به رویم بسته شود.

اما اگر به خاطر تو به سویت می آیم ،

محبوبم ! مرا از خویش مران!

متبرکم کن تا در کنار زیبایی جاودانه ات

تا ابد لانه کنم.     

آیا راه سخت و ناهموار است؟

آن را به خدا بسپار!

آیا می کاری و برداشت نمی کنی؟ 

آن را به خدا بسپار!

اراده انسانی خود را به او واگذار

با تواضع گوش کن و خا موش باش

ذهن تو از عشق الهی لبریز می شود

آن را به خدا بسپار!

                                     (گرنویل کلایسر )